Τα απατηλά τεχνάσματα των πολιτικών, να επιβιώσουν, να επανεκλεγούν,είναι καθεστώς που πλήττει την αξιοπιστία της χώρας,που τα είδαμε με το μαγείρεμα για να μπούμε στην Ε.Ε και τον τραγικό του Μητσοτάκη,να δείξει δυνατές τράπεζες,με πένητες πολίτες,αντιστρέφοντας τον κανόνα χιλιετιών,ότι πλούσιοι πολίτες,πλούσια χώρα,κάνει και έχει πλούσιες ισχυρές τράπεζες,που σε αυτή τη βάση εκπέμπει σήματα στη διεθνή αγορά,για αναβάθμιση και πλασματική ανάπτυξη της οικονομίας.Η κυβερνηση για να ενισχύσει το αφήγημα, έδωσε στις τράπεζες και τις διοικήσεις τους – το καταχρηστικό προνόμιο προκειμένου να τις βοηθήσει να απαλλαγούν από τα «κόκκινα» δάνεια – εγγυήσεις που, αντί να επαναχρηματοδοτήσει την επαναγορά της κατοικίας αντί των πλειστηριασμών και ρευστοποιήσεων κόκκινων δανείων, που ετσι θα είχαμε πιο παραγωγικούς πολίτες, που δεν θα βυθίζονταν στα χρέη και την αβεβαιότητα της επιβίωσης και δεν θα κινδύνευαν οι κρατικές εγγυήσεις, χάνοντας 17,3 δισ. ευρώ, που παμμέγιστη απόδειξη ότι η κυβερνηση είναι ενας αποτυχημένος διαχειριστής της οικονομίας και της διοίκησης της χώρας. Η απόφαση του Αρείου Πάγου για τον υπολογισμό τόκων στα δάνεια του Νόμου Κατσέλη απειλεί με απώλειες έως 1,5 δισ. ευρώ για τις τράπεζες. Η απόφαση ορίζει ότι ο τόκος υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού υπολειπόμενου κεφαλαίου. Αυτή η ερμηνεία μειώνει σημαντικά το κόστος τόκων για τους δανειολήπτες.Η απόφαση θα προκαλέσει νέες δικαστικές διαμάχες και αναδρομικές διεκδικήσεις.
Υπάρχει ανησυχία για την κατάπτωση των κρατικών εγγυήσεων,αλλά σίγουρα θα αποκαταστήσει την κοινωνική γαλήνη, που διατάραξε η διεφθαρμένη κυβέρνηση, να χρηματοδοτεί τις πτωχευμένες τράπεζες και να χρησιμοποιεί τα κρατικά έσοδα και το Ταμείο Ανάπτυξης,για να εξυπηρετεί 20 οικογένειες ολιγαρχών, κάκιστων επιχειρηματιών,που δεν θα επιβίωναν σε άλλη χώρα αλλά επιβιώνουν με αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, παράνομες τροπολογίες,επίσης τη σκανδαλώδη αντιαναπτυξιακή πολιτική των ανθελληνικών τραπεζών,την κάκιστη στον κόσμο εξυπηρέτηση,τις υψηλές προμήθειες των πιστωτικών ιδρυμάτων απέναντι σε ιδιώτες και επιχειρήσεις, που ήταν καθαρή κλοπή,που τα έλεγαν λογιστικά λάθη,έδιναν δε αναντίστοιχες,χαμηλότερες αποδόσεις στους καταθέτες τους,σε σχέση με την Ε.Ε.Επίσης, η κυβέρνηση με αδιαφανείς διαδικασίες παραχωρούσε σκανδαλώδεις εκχωρήσεις, σε βάρος των ΜΜΕ και του Ελληνικού λαού. Και ένα τελευταίο, έχει χαθεί ο εθνικός έλεγχος των τραπεζών και καλύτερα να περάσει στους ξένους μεγαλομετόχους και έτσι μπορεί να ευνοήσει καλύτερη την αναπτυξιακή πολιτική, με βάση το μοντέλο που ήρθαν εδώ και αναπτύχθηκαν, στις Η.Π.Α,Ε.Ε,αντί των μεταγραφων,που έκανε ο Μητσοτάκης,που στην πραξη δεν ειναι τραπεζιτες,αλλα ταμιες για να δίνουν δισ. στη Ν.Δ,και που θα είναι προς όφελος των επιχειρηματιών,των συναλλασσομένων και των εργαζομένων.
Παναγιωτης Τσιρογιαννος
About the Author
